Al Korkularını Ver Güvenimi Anne

Başlıkta anneye seslendim çünkü toplumumuzda çocuk büyütmek işi maalesef ki annenin üstüne yıkılmış bir görev olmuştur artık ama yinede yazı bilinçli tüm anne, baba ve hatta öğretmenlerimizedir.

Aslında bugün daha farklı bir yazı yazacaktım ama yolculuğum sırasında bir şeylere şahit oldum ve sizlerle bu konu hakkında konuşmak istiyorum. Bir anne düşünün; hayatın zorlukları içerisinde boğulmadan yaşamaya çalıştığı, yüzünden, duruşundan, bakışından belli olan bir anne. Eminim çocuğunu da çok seven bir anne (Aksine düşünmek istemiyorum). Bir çocuk düşünün her çocuk gibi keşfetmek, anlamak, öğrenmek, denemek, izlemek, başarmak isteyen bir çocuk.

Yukarıdaki çocuk, bu toplumun yaramaz dediği, yaka silktiği bir çocuk profili. Uslu-Akıllı çocuk dediğin; kalk dedin mi kalkacak, otur dedin mi oturacak, sorulunca cevap verecek, izin verilmeden konuşmayacak, hele büyükler konuşurken araya asla girmeyecek çocuktur.

Bu yüzden uslu çocuk olması için korkutursun çocukları; benden uzaklaşma öcüler kaçırır seni, hadi git köpekler ısırır, aşağı düşersin, kafanı kırarsın, hırsızlar kaçırır, kandırırlar, öldürürler vb. dersin. Baktın olmadı evde soracağım sana diyerek tehdit edersin.

Ne yapıyorsun güzel annem? Sen bu çocuğu, bu milleti, bu devleti, bu dünyayı sevmiyor musun ? Etraftaki milyonlarca – milyarlarca; gerekli gereksiz her şeyden korkan, şiddete eğilimli, insanlara güvenemeyen ve hatta kendine bile güvenmeyen insan yetmiyor mu sana? Yenilerini kimlere armağan ediyorsun ?

Beyaz bir sayfadır çocuk, üstün körü karalamayın bu sayfayı. Sahip olduğunuz korkuları kendinize saklayın ve oluşturduğunuz güven ortamında, güven duygusunu geliştirecek yaşantılar edinmesine izin verin.

Şunu da unutmayın bu çocuklar sadece sizin değil hepimizindir. Bugün ki anne kendisine yaptığım uyarmalar sonrasında size ne sizin çocuğunuz mu dedi ve çocuğu bağrına bastı. Olsun en azından çocuk artık ağlamıyordu.

Yeni yorum gönder

%d blogcu bunu beğendi: